نشانی او

بهاری که چشم و چراغش،

تو نباشی

ذوق مرا،

به سر حد سرودن شعری درخور

نمی‌رقصاند

چون بلمی ساده و قراضه

نه چون کشتی باشکوه و در شأنی،

فقط برای آنکه آرزوی کوچکی

به سرسلامتی حال سرسبز تو

رها کرده باشم،

شکوفه‌های این شعر را

به آب می‌اندازم...

گفته باشم

بهاری که چشم و چراغش،

تو نباشی

در تقویم هیچ سال من

ارج و قربی نخواهد داشت...