ساده های خواستنی!
زندگی پر است از ساده های خواستنی،
گم در ثانیههای عادی و کوچک!
این یعنی، رسید.
رسید.
اقیانوس ناگهانی که برایم پست کرده بودی.
اقیانوس آبی دلت و صدف های پر شور و رنگارنگ اش...
همان هزار موجود نازنین
که از سر سخاوتی بزرگ
به این دل کوچک سپرده بودی.
رسید.
آفتابی که از پشت دیوار،
به زلالی چشم های کودک تو،
زل میزد و میخندید.
رسید.
دستخط لطیف آسمان
که بوی بزرگ دریا میداد.
رسید.
ثانیه ای نایاب
که چشمها در خلوتی خیس
به قلب مهربان آن کلمههای گرم
فکر می کردند...
به دوستی، خدا به عشق فکر میکردند.
اردیبهشت،
فرصت گلها است
اقیانوس،
فرصت تماشاست
انسان،
فرصت سخاوت است
هشتم اردیبهشت، اقیانوس، دریا، آسمان...
این همه را تو به دنیا آورده ای
میلاد تو و کودکان تو، مبارک.
-آرزومند آرزوهات: اویی که در گم ترین لحظههای کوتاه، خطوط نایابی از «انسان» به مدد سخاوت تو در مییابد و... راستی! حیرت، وادی ِ چندم ِ کجا بود الهام؟
